छोरीहरूले भिडियो कलमा हेरे बुवाको अन्तिम संस्कार, वृद्धाश्रमका कर्मचारीले दिए अन्तिम बिदाइ 0 Shares काठमाडौं – भारतमा कुनै समय सफल कपडा व्यवसायीका रूपमा परिचित शिवचरण रतन गुप्ताको जीवनको अन्तिम अध्याय भने निकै पीडादायी रह्यो। हरियाणाको सोनीपतस्थित एक वृद्धाश्रममा जीवनको अन्तिम समय बिताएका शिवचरणको निधनपछि उनका आफ्नै छोरीहरू अन्तिम संस्कारमा उपस्थित भएनन्। उनीहरूले बरु भिडियो कलमार्फत बुवाको अन्तिम बिदाइ हेरे। शिवचरणको अन्तिम संस्कार उनकै हेरचाह गर्दै आएका वृद्धाश्रमका कर्मचारीहरूले गरे। अझ भावुक बनाउने कुरा त के थियो भने, अन्त्येष्टिपछि उनकी छोरीहरूले हेरचाहकर्तासँग दाहसंस्कारको भिडियो पठाइदिन आग्रह गरेका थिए। यो घटनाले अहिले सामाजिक सञ्जालमा वृद्धावस्था, पारिवारिक सम्बन्ध र आधुनिक जीवनशैलीबारे गम्भीर बहस निम्त्याएको छ। कुनै समय सफल व्यवसायी थिए शिवचरण शिवचरणको जीवन सधैँ एक्लोपनले भरिएको थिएन। उनी महाराष्ट्रका परिचित कपडा व्यापारी थिए। आफ्नो जीवनको ठूलो हिस्सा उनले परिवारका लागि समर्पित गरे। आफ्ना तीन छोरीको शिक्षा र भविष्यका लागि उनले आफ्नो बचत खर्च गरे। छोरीहरूलाई राम्रो शिक्षा दिएर आत्मनिर्भर बन्न सहयोग गरे। उनकी जेठी छोरी अनिता नेपालमा शिक्षिकाका रूपमा कार्यरत छिन्। माइली छोरी निशा उत्तर प्रदेशको आजमगढमा सरकारी शिक्षिका छन् भने कान्छी छोरी प्रिया मुम्बईमा बस्छिन्। करिब १८ महिनाअघि शिवचरण र उनकी श्रीमती मीना गुप्ता सोनीपतस्थित वृद्धाश्रममा पुगेका थिए। श्रीमती मीनाको निधन भएपछि शिवचरण त्यहीँ एक्लै बस्दै आएका थिए। मोबाइल फोनमै सीमित भयो छोरीहरूसँगको सम्बन्ध वृद्धाश्रममा रहँदा शिवचरणको मोबाइल फोन उनीसँग सधैँ हुन्थ्यो। छोरीहरूसँग कुराकानी गर्ने मुख्य माध्यम पनि त्यही फोन थियो। तर उमेर बढ्दै जाँदा र स्वास्थ्य अवस्था कमजोर हुँदै गएपछि छोरीहरूबाट आउने फोन पनि कम हुँदै गएको वृद्धाश्रमका व्यवस्थापक आनन्दले बताएका छन्। शिवचरणको अवस्था निकै गम्भीर भएपछि वृद्धाश्रमका कर्मचारीले तीनै छोरीलाई सम्पर्क गरेर बुवालाई भेट्न आउन आग्रह गरेका थिए। तर तीनै जनाले विभिन्न कारण देखाउँदै तत्काल आउन नसक्ने जानकारी दिए। अन्ततः एक रात शिवचरणको निधन भयो। वृद्धाश्रमले परिवारलाई फेरि सम्पर्क गर्यो। छोरीहरू आउन सक्ने समय मिलोस् भनेर शव केही समय सुरक्षित राख्न सकिने प्रस्तावसमेत गरिएको थियो। तर परिवारले त्यो प्रस्ताव स्वीकार गरेन। आफन्त आएनन्, हेरचाहकर्ताले दिए अन्तिम बिदाइ परिवारका कोही पनि उपस्थित नभएपछि शिवचरणको अन्तिम संस्कार गर्ने जिम्मेवारी उनकै हेरचाह गर्दै आएका कर्मचारीहरूको काँधमा आयो। जसले उनको अन्तिम समयसम्म हेरचाह गरे, उनीहरू नै अन्ततः उनको परिवारजस्तै बनेर अन्तिम संस्कारमा सहभागी भए। उनकी एक छोरीले अन्त्येष्टिका लागि ५ हजार १०० भारतीय रुपैयाँ अनलाइनमार्फत पठाएकी थिइन्। सुरुमा परिवारले अस्तु सुरक्षित राखिदिन आग्रह गरेको थियो। तर पछि आफूहरू आउन नसक्ने भन्दै अस्तु गंगामा विसर्जन गरिदिन वृद्धाश्रमका कर्मचारीलाई अनुरोध गरिएको बताइएको छ। ‘दाहसंस्कारको भिडियो पठाइदिनुहोस्’ शिवचरणको अन्तिम संस्कारका क्रममा उनकी एक छोरी र वृद्धाश्रमका हेरचाहकर्ताबीच भएको कुराकानीको भिडियो अहिले सामाजिक सञ्जालमा चर्चामा छ। भिडियोमा छोरीले दाहसंस्कारको प्रक्रिया ठीकसँग भइरहेको छ कि छैन भनेर सोधेको सुनिन्छ। उनले अन्तिम संस्कार सकिन अझ कति समय लाग्छ भनेर पनि प्रश्न गर्छिन्। हेरचाहकर्ताले अझै करिब १० देखि १५ मिनेट लाग्ने जवाफ दिएका थिए। त्यसपछि छोरीले अन्त्येष्टिको भिडियो पठाइदिन आग्रह गरेको बताइएको छ। यो दृश्यले धेरैलाई भावुक बनाएको छ। किनकि जीवनभर आफ्ना छोरीहरूको भविष्य बनाउन संघर्ष गरेका एक बुवाको अन्तिम बिदाइमा भने छोरीहरू प्रत्यक्ष रूपमा उपस्थित थिएनन्। यो केवल एउटा परिवारको कथा होइन शिवचरणको कथा एउटा परिवारको व्यक्तिगत घटना मात्र होइन। यसले आजको समाजमा वृद्ध आमाबाबुले भोगिरहेको एक्लोपनको ठूलो प्रश्न उठाएको छ। सन्तानहरू राम्रो शिक्षा, रोजगारी र भविष्यको खोजीमा देश तथा विदेशका विभिन्न ठाउँमा पुग्छन्। दूरी बढ्दै जाँदा सम्बन्धहरू पनि कहिलेकाहीँ फोन र भिडियो कलमा सीमित हुन पुग्छन्। आर्थिक सहयोग आवश्यक छ, तर वृद्ध आमाबाबुलाई कहिलेकाहीँ पैसाभन्दा बढी चाहिन्छ एउटा फोन, केही समयको साथ र ‘तपाईं एक्लै हुनुहुन्न’ भन्ने अनुभूति। शिवचरण गुप्ताले जीवनभर आफ्ना छोरीहरूको भविष्य बनाउन मेहनत गरे। तर जीवनको अन्तिम यात्रामा उनलाई साथ दिनेहरू उनका आफ्नै आफन्त थिएनन्। उनीसँग अन्तिम क्षणसम्म रहेका थिए वृद्धाश्रमका ती कर्मचारीहरू, जसले उनलाई केवल एक वृद्धका रूपमा होइन, आफ्नै परिवारको सदस्यझैँ हेरचाह गरेका थिए। सायद शिवचरणको कथाले हामी सबैलाई एउटा प्रश्न सोधिरहेको छ:हामीले आफ्ना आमाबुवाका लागि भविष्य त बनाइरहेका छौँ, तर उनीहरूको वर्तमानमा हामी कति साथमा छौँ?
